Black Or White

 

 

 

Y Alert! เนื้อหาที่จะกล่าวถึงต่อจากนี้เป็น Boy's Love อันเป็นจินตนาการส่วนตัวของเจ้าของบลอคเองไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อหาจริง ของเฮตาเลียแต่ประการใด และเฮตาเลียไม่ใช่การ์ตูน Y ค่ะ     

 

 

 

 

 

Title :  have a good dream

 

 

 Pairing : USxUK

 

 

Notice :  จิ้นต่อจากตอนที่อเมริกาและอังกฤษติดเกาะ  พอตกดึกคุยไปคุยมา อิอ้วนขยับให้ท่านเข้ามานอนใกล้ๆ แต่ท่านซึนไม่ยอม แถมอิ AKYดันแซวกลับจนท่านซึนแตกค่ะ XD  

 

 

 

 

ไปอ่านเต็มๆได้ที่นี้   ขอบคุณเร็นๆมากน่อสำหรับการแปลที่ทำให้ต่อมเบย์เอย์อิฉันระเบิด    =q=  แฮร่กๆๆ ออกมาเป็นวรรคเป็นเวรเชียว

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่น่ารักเอาซะเลย…

 

 

 

ผู้เป็นประเทศมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกบุ่ยปากนอนตะแคงข้างมองแผ่นหลังของสุภาพบุรุษจากบริเตน  แม้จะอายุอานามเรียกได้ว่าหลายร้อยปีสมควรแก่การเรียกว่าลุงแล้ว ยังคงทำตัวงอนเป็นเด็กไปได้

 

 

 

แหม่  ก็แค่แซวนิดแซวหน่อยตามประสา มันไม่มีความจำเป็นที่ต้องงอนจนควันออกหูขนาดนั้นเลยไม่ใช่หรือไง ?  

 

 

 

อเมริกาครุ่นคิดตั้งคำถามกับตัวเองเงียบๆ  นัยน์ตาสีฟ้าสดใสไร้เลนส์แว่นบดบังนั้นยังจับจ้องไปยังแผ่นหลังเล็กบางอย่างไม่วางตา

 

 

 

 

“เหอะน่า  ไม่ทำอะไรหรอก”   อเมริกาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีปนขบขันเล็กๆ  ทว่าอีกฝ่ายก็ยังคงเงียบไร้ปฏิกิริยาตอบกลับเสมือนเค้าคุยอยู่กับอากาศ เสมือนว่าอีกฝ่ายนั้นหลับสนิทไปแล้ว  แต่เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่หลับเร็วขนาดนั้นหรอกเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้ากลอกตาไปมาด้วยความเหนื่อยหน่าย  ดูท่าการที่เค้าขยับให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้จะไม่เป็นผลสำเร็จ  ทั้งๆที่สมัยก่อนแม้จะไม่ทำแบบนั้นก็กระเด้งเข้ามาหาออกบ่อยแท้ๆ

 

 

 

 

“แต่ถ้าลุงอยากให้ทำอะไรมันก็อีกเรื่อง” แล้วก็ได้ผล   คนถูกแซวหันขวับกลับมาทำหน้าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ  ใบหน้าแดงระคนไปด้วยความโกรธ “ไอ้บ้าอเมริกา  ฉันจะบอกอีกครั้ง  ไม่มีใครหวังให้แกทำอะไรหรอก !!!  หุบปากแล้วนอนซะ ไอ้เด็กบ้า !!” 

 

 

 

ก็เป็นซะแบบนี้  ถ้าไม่ตั้งใจทำตัว AKY ใส่ก็จะไม่พูดเลยรึไง… 

 

 

 

 คนเป็นฮีโร่แอบเครียดเล็กๆเมื่ออีกฝ่ายพูดจบก็สะบัดหน้ากลับโดยไม่สนใจคู่สนทนา  มือผอมบางของอังกฤษขยับดึงผ้าห่มบางๆขึ้นจนแทบจะคลุมโปงก่อนขยับขดร่างของตนเมื่อลมหนาวของเกาะพัดมากระทบผิว   นัยน์ตาสีเขียวนั้นหลุบลงทั้งๆที่ขมวดคิ้วเพื่อตัดปัญหาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการกวนประสาทของไอ้เจ้าชั้นไขมันแรงช้างนี้ รึ อากาศหนาวๆบนเกาะแห่งนี้

 

 

 

บ้าเอ๊ย  ที่ชวนคุยไปไม่ใช่เพราะให้อยากทำแบบนั้นซะหน่อย  

 

 

ก็แค่หาเรื่องคุยไม่ให้เงียบตั้งหาก

 

 

จู่ๆก็โพล่งออกมาแบบนั้น….

 

 

 

คนถูกแซวซุกหน้าลงกับผ้าห่ม   อาการโกรธถูกเจือจางด้วยความเขินอาย  แน่ละสิ  ร้อยวันพันปีจู่ๆไม่เคยทำดี  ขนาดตอนเค้าป่วยยังเอาแฮมเบอร์เกอร์มาโป๊ะที่หน้าผาก   ก็เป็นซะแบบนั้นจะมีอะไรรับรองรึไงว่าถ้าขยับเข้าไปใกล้จะไม่โดนทำอะไร ? 

 

 

 

หนุ่มสุภาพบุรุษแอบนวดขมับนิดหน่อย  ก่อนขย่มตาพลางสะกดจิตตัวเองอีกรอบให้ลืมๆเรื่อพวกนี้ไปซะแล้วหลับให้เร็วที่สุด  ยังไงพรุ่งนี้เค้าจะต้องหาทางออกจากเกาะให้ได้

 

 

 

“อังกฤษ โหยยยยย นี้ อังกฤษ หลับรึยังงงงงงงงงงงง”

 

 

 

“จะนอนไม่หลับเพราะแกนั้นแหละ !!!!!! แล้วเรื่องอะไรมาแหกปากใส่หูชาวบ้านตอนจะนอนฟ่ะ !!”  อดีตแยงกี้เม้งแตกเมื่อคนอายุน้อยกว่าเริ่มบ้าอะไรไม่เข้าท่า  เข้ามาโหวกเหวงโวยวายที่ข้างหู  ก่อนเจ้าตัวจะสะอึกเงียบไปเล็กน้อยทันทีที่รู้สึกได้ว่าใบหน้าคมนั้นอยู่ห่างเพียงไม่กี่คืบเพียงเท่านั้นก็ทำให้คนอายุมากกว่าหน้าร้อนผ่าวได้ทันตาเห็น

 

 

 

“ก็มันเบื่ออ่ะ”  

 

 

 

โอเค ไอ้นี้มัน AKY  แต่นึกไม่ถึงว่าจะเป็นหนักได้ถึงขนาดนี้

 

 

อังกฤษคิ้วขมวดพลางใช้แขนของตนผลักอีกฝ่ายที่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวออก แต่ดูท่าจะไม่ได้ผลกับอเมริกาผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กบ้าที่แรงเยอะ การผลักของอังกฤษในครั้งนี้ก็ไม่ได้ช่วยในสถานการณ์ดีขึ้น

 

 

 

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยมิทราบ ห๊ะ ?”  

 

 

 

“นี้แก่ขนาดต้องนอนแต่หัวค่ำแล้วรึไงอังกฤษ  ให้ตายสิ” อเมริกาส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ก่อนฟุ่บลงนอนข้างๆด้วยระยะที่เข้าใกล้มากกว่าเดิม อย่างแนบเนียนโดยที่คนข้างๆตัวไม่ทันรู้สึกตัวด้วยซ้ำ   ตรงกันข้ามกับอีกฝ่ายที่นอกจากไม่รับรู้ถึงระยะที่เข้าใกล้ไม่พอ  ยังคอยเอาแต่ขมวดคิ้วจนแทบจะกลายเป็นโบว์

 

 

 

“โอเค  ถ้านายอยากจะต่อยกับฉันก็ลุกขึ้นมาเลย  ไอ้งี่เง่า อเมริกา”  อังกฤษผู้ถูกรบกวนการนอนเกิดอาการนอยซ์เต็มที่ พลางยันตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับท่าทีที่หาเรื่อง   ในขณะเดียวกันกับอเมริกาที่นอนลอยหน้าลอยตาเสียจนน่าหมั้นไส้

 

 

 

 

“แก่แล้วสายตาฟ่าฟางนะ เธอน่ะ”  ไม่พูดเปล่า มือกร้านก็ฉุดดึงอังกฤษที่ตั้งท่าหาเรื่องเตรียมสู้ลงไปกองนอนกับพื้นอีกรอบโดยไม่สนเสียงโวยวายที่ดังขึ้นแม้แต่น้อย  “แทนที่จะหาเรื่องฮีโร่แบบฉัน  ดูนู้น…”

 

 

 

 

“อะไรเล่าของนายกันเล่า !!”  แล้วสิ่งที่ปรากฏสะท้อนนัยน์ตาสีเขียวคือท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เปี่ยมไปด้วยดาวน้อยใหญ่เต็มท้องฟ้ามากมายเกินกว่าจะถามหาจำนวน  

 

 

 

 คนเป็นสุภาพบุรุษชะงักไปกับภาพที่ปรากฏตรงหน้าเล็กน้อยแน่นอนว่าวิวทิวทัศน์แบบนี้ตัวเค้าเองไม่ได้เห็นว่าร่วมนับหลายปีแล้วตั้งแต่ที่เริ่มเข้าสู่ยุคอุตสาหกรรม   มันเป็นทิวทัศน์แรกๆที่เค้าพบเมื่อเค้าก่อกำเนิดเป็นประเทศ

 

 

 

“เจ๋งไปเลยใช่ไหมล้า   ถึงได้บอกไงว่าเธอสายตาฟ่าฟาง”  

 

 

 

ไอ้เจ้า AKY จอมทำลายบรรยากาศเอ๊ย !!!  

 

 

แต่สิ่งเหล่านั้นกลับไม่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นน้ำเสียง  อังกฤษกลืนคำสบถที่ว่านั้นลงคอทำเพียงหันไปใช้สายตาจิกแขวะเล็กน้อย แล้วให้ความสนใจกับทิวทัศน์ที่ตนเองเห็นต่อตั้งแต่ติดเกาะมาเค้ามัวกังวลวุ่นวายกับการหาทางออกจากเกาะบางละ  วุ่นวายกับการหาทางเอาชีวิตรอดบ้างละ  จนลืมมองสิ่งที่อยู่รอบข้างไปชั่วขณะจนเค้าอดนึกเสียดาย

 

 

 

“นึกว่าจะมีแต่เรื่องเลวร้ายอย่างการติดเกาะกับเธอซะอีก   แต่ได้เห็นอะไรแบบนี้ก็ไม่เลว” คนเด็กกว่าเอ่ยพลางหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีโดนมีคนพาดพิงทำสีหน้าไม่สบอารมณ์อยู่ข้างๆ   

 

 

 

เค้ารู้ดีว่าอีกฝ่ายเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว  แค่เมื่อสักครู่ก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดี  ปริมาณการอาละวาดโวยวายนั้นไม่ถึงครึ่งของเมื่อตอนกลางวันเสียด้วยซ้ำ

 

 

 

คงเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้วละมั้ง ? 

 

 

อเมริกาได้แต่นึกอยู่ในใจพลางลอบมองคนข้างๆที่นิ่งสงบเสียจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นอังกฤษ  ดูท่าคนข้างๆเค้าจะถูกตาต้องใจไม่น้อยกับทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้าเสียเหลือเกิน 

 

 

 

พลันมือผอมบางของอังกฤษก็ขยับดึงผ้าห่มขึ้นมาห่อตัวอีกครั้ง  แต่ทันทีที่ผ้าห่มคลุมตัวได้เพียงชั่วครู่  ประเทศมหาอำนาจหนุ่มก็ขยับตัวคว้าอีกฝ่ายเข้ามากอดแทบจะทันที  

 

 

 

 “เฮ้ยยยย !!!!  ทำอะไรของนายห๊ะ ไอ้เจ้าบ้าแฮมเบอร์เกอร์  ไอ้ชั้นไขมันปลิ้น !!!”  แต่ดูท่าจะเป็นการสร้างความตกใจครั้งใหญ่ และจุดให้คนจอมโวยวายกลับมาอาละวาดแหกปากลั่นอีกครั้ง  ร่างผอมบางขยับดัน ผลัก คนกอดออกทันทีที่รับรู้ได้ว่าอยู่ในสถานการณ์แบบไหน   แต่ดูท่าความพยามของจักรดิวรรคอังกฤษจะไร้ผล   เมื่ออีกฝ่ายดูจะไม่ยี่หระ แถมหลับตาตั้งท่าจะนอนพร้อมอีกตั้งหาก

 

 

 

“ไม่ต้องกังวลหรอกน่า  นี้หน้าที่ฮีโร่นะ ตัวเล็กผอมบางแบบเธอปล่อยให้นอนไป ได้ไหลตายกันพอดี  อายุอานามก็ขนาดนี้แล้วแท้ๆ”   คือสาบานได้ว่าสิ่งที่จะกระทำเมื่อหลุดจากวงแขนนี้ได้ จะขอโบกหัวแรงๆให้เต็มเหนี่ยวไปทีนึง

 

 

 

“แต่ฉันอึดอัด มันหนักไม่ใช่รึไงเล่า  ออกไป !!”  แน่นอนว่านั้นไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่เป็นประโยคคำสั่งที่ไร้ประโยชน์  เพราะดูท่าจะสั่งอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เอาเสียเลย

 

 

 

  “ฮีโร่หลับแล้ว”  

 

 

 

หนอย ไอ้เด็กเวร  ตอนเด็กไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย  แบบนี้ขอเปลี่ยนจากโบกหัวทีนึงเป็นโดดถีบขาคู่น่าจะเหมาะกว่า

 

 

 

 

“หลับบ้าอะไรพูดได้ฟ่ะ !!! ปล่อยฉันซะ อเมริกา   อย่ามางี่เง่า !!” 

 

 

 

 

“ที่เธอได้ยินมันพลังจิตของฮีโร่พูดตั้งหากเล่า ฮีโร่นะหลับไปแล้ว อย่าพูดมากน่า”  ก็ได้ยินซะแบบนั้นทำเอาเจ้าของนัยน์ตาสีเขียวถึงกับแหกปากไปต่อไม่เป็น แถมจะโวยวาย อาละวาด ดิ้นไปมายังไงคนกอดก็ดูเหมือนจะไม่สนใจ แถมทำเนียนหลับนิ่งไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรออกมาเลยอีกตั้งหากจนคนถูกกอดจำยอมเลิกอาละวาดไปเองด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน  

 

 

 

แล้วพลันหน้าก็เริ่มแดงฉ่าเมื่อตรึกตรองสถานการณ์ในตอนนี้ว่าพวกเค้าอยู่กันในสภาพไหนใช่ว่าจะไม่เคย  แน่นอนว่าเมื่อครั้งที่อเมริกายังถือสถานะเป็นน้องชายของเค้าการนอนด้วยกันแบบนี้ไม่ใช่เรื่องผิดแปลก   แน่นอนว่าบางคืนนอนกอดกันเสียด้วยซ้ำ  หลังจากที่อีกฝ่ายเริ่มเอาแต่ใจ แล้วก็แยกตัวไป  การได้นอนด้วยกันก็มีเพียงอีกฝ่ายดูหนังสยองขวัญจนไม่กล้านอนคนเดียวมาทุบประตูห้องขอนอนด้วย

 

 

 

ทุกอย่างไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น  ทั้งๆที่สถานการณ์ก็ไม่ต่างจากครั้งนั้นสักนิดแต่ทำไมหัวใจเจ้ากรรมดันเต้นโครมครามไม่หยุด   เพียงแค่เปลี่ยนให้ถูกกอดเท่านั้น

 

 

 

ถึงจะไม่อยากยอมรับ  แต่มันก็เป็นเรื่องจริง  อ้อมกอดของเด็กที่เคยเลี้ยงดูมานั้นอบอุ่นจนน่าประหลาด   อังกฤษเลิกล้มความตั้งใจที่จะผลักไสคนตรงหน้าออกไปแล้วเพราะรู้ดีว่าเป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์ แถมเปลืองแรงโดยใช่เหตุ และสิ่งที่เค้าทำได้ตอนนี้มีเพียงหลับตาฟังเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะและเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของผู้อ้างตัวว่าเป็นฮีโร่ คอยขับกล่อมให้เค้าเคลิ้มหลับไป

 

 

 

 

อย่างน้อยคืนนี้เค้าน่าจะฝันดี…..

 

 

 

อังกฤษหวังเงียบงันในใจพลางทิ้งตัวลงสู่ห้วงนิทรา…

 

 

 

…

 

 

..

 

 

.

 

.

 

.

 

 

ต่างจากอเมริกาที่ถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อสังเกตท่าทีของอีกฝ่ายที่หลับสนิทเรียบร้อย   มือกร้านขยับท่าทีอีกครั้งเพื่อให้ตนทีท่าการนอนถูกสุขลักษณะ พร้อมขยับเลื่อนมือไปกอดเอวอีกฝ่ายไว้หลวมๆ  ผ่อนแรงกอดน้อยลง ให้ร่างผอมบางนั้นหลับสบายมากขึ้น

 

 

 

“เฮ้อ  เธอเนี้ยน้า  ถ้าฮีโร่ไม่เข้ามากอดเองก็จะปล่อยให้ตัวเองหนาวแบบนั้นรึไง  แล้วจะเปิดประเด็นมาเพื่ออะไรกัน”  คนกอดบ่นอุบอิบ ขณะที่ขยับเผื่อมองหน้าหลับของอดีตผู้ปกครอง   แน่นอนว่าอีกฝ่ายหลับสนิทไปแล้วถึงได้กล้าที่จะทำอะไรแบบนี้   มือกร้านแอบไล้เบาๆไปตามแก้มของอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า พลางนึกถึงภาพเมื่อไม่ถึงชมก่อนหน้านี้ 

 

 

 

ภาพนัยน์ตาสีเขียวที่สะท้อนภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวนั้น   

 

 

 

น่าหลงใหล…

 

 

 

ไม่สิ ไม่ใช่แค่ตานั้น  แต่เป็นทุกอย่างตั้งหาก…

 

 

 

ทุกอย่างของคนๆนี้น่าหลงใหลไปหมด….

 

 

 

 

 

ก็เพราะเป็นซะแบบนี้ ไม่น่าแปลกใจหรอกที่เด็กในสังกัดการปกครองอย่างเค้าจะคิดไม่ซื่อ จนนำพาไปสู่การแยกตัวและประกาศเสรีภาพโดยหยิบเอาเรื่องภาษีบ้าง  เรื่องอิสรภาพบ้าง  ทุกอย่างล้วนนำมาบังหน้าทั้งนั้น    

 

 

 

เค้าพร้อมที่จะเป็นประเทศในอาณานิคมของอีกฝ่ายต่อไป  อยู่เคียงข้างอีกฝ่ายต่อไป  ถ้าหากอีกฝ่ายไม่มองเพียงเค้าเป็นเด็ก เป็นน้องชาย…

 

 

 

 

การรุกคืบเปลี่ยนสถานะที่ว่านั้นของอเมริกายังไม่เป็นผล  แม้จะเปลี่ยนแปลงตัวเองทั้งใส่แว่นตา เปลี่ยนการแต่งกาย  จงใจแสดงนิสัยเสียที่ไม่คิดอยากให้อังกฤษเห็นมาตลอดได้เห็น  เพียงเพื่อหวังจะหลุดพ้นเงาของการเป็นน้องชาย  เพียงเท่านั้น  ถึงแม้จะดูเป็นวิธีการที่เด็กไปหน่อยก็เถอะนะ

 

 

 

“การป้องกันดีไปแล้วนะ”  คนอายุน้อยกว่าถอนหายใจอีกรอบด้วยความเหนื่อยหน่ายให้กับความสัมพันธ์ที่ก่ำกึ่งและย่ำอยู่กับที่  แน่ละปฏิกิริยาของอังกฤษบางครั้งก็มองออกได้ยากเสียเหลือเกิน บางครั้งก็ทำตัวเหมือนเค้ายังเป็นเด็กเป็นน้องชาย  แต่ในบางครั้งกลับทำตัวจนชวนให้มีความหวัง   อย่างน้อยก็ใจชื้นว่าความหวังไม่ใช่ศูนย์ รึ ติดลบ

 

 

 

 

ว่าแล้วกระชับกอดขึ้นอีกนิดเมื่อรู้สึกได้ถึงความหนาวที่ดูจะทวีคูณขึ้นเมื่อตกดึก  ขยับเลื่อนริมฝีปากของตนจูบลงที่หน้าผากของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา 

 

 

 หลับฝันดีนะ อังกฤษ…

 

 

 

 ฮีโร่จะอยู่ข้างๆเธอจนกว่าจะถึงตอนเช้าเอง…

 

 

 

 

***************************************************************

 

 

 

ถ้าอิอ้วน AKY ไม่พอ รึ ท่านซึนไม่พอ  ก็ขออภัยด้วยนะฮะ ;v;   (แถมชื่อก็กะหลั่วมาก LoL ) 

 

 

 

ขอโทษรสนิยมตัวเองด้วยนะค่ะ  ชอบอิอ้วนนี้แอบรักท่านมากกว่า =q=  (ตอนคบกันแล้วก็ชอบนะ แต่ฟีลลิ่งนี้มันก็ชอบอ่ะ กริ้ววววววว) ส่วนตัวแล้วรารู้สึกว่าความสัมพันธ์ของคู่นี้มันซับซ้อนเล็กๆ   (ฮา)  

 

 

 

 

แอบคิดด้วยซ้ำว่าท่านอาจจะเป็นรักแรกของอ้วนก็ได้  แต่เมื่อถึงวัยนึงคิดว่าไม่เหมาะเลยเลิกรักไปช่วงนึง(อาจจะเพราะเห็นว่ามันผิด)  แต่ก็กลับมารักอีก  จนสุดท้ายก็ทนไม่ไหว นำพาไปสู่การประกาศอิสรภาพบ้างละ   เปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างละ  ยอมเป็นคนแปลกหน้าไปเลยในสายตาท่าน จะได้ไม่มองว่าเป็นน้องชาย =q= แฮร่กๆ

 

 

 

 (แอบจิ้นด้วยซ้ำว่าที่มันใส่แว่นตาตอนหลัง เพราะไม่อยากให้ท่านมองๆหน้าแล้วพูดว่าเป็นน้องชายๆ ก๊าก)

 

 

 

 แล้วก็ชอบท่านในรูปแบบที่ตอนนี้ไม่ได้มองเป็นน้องชายแล้ว เพียงแต่ว่ายังโหยหาอดีต แล้วก็สับสนกับสถานะปัจจุบัน ที่ไม่รู้มันจะยังไง แถมข่มศีลธรรมหลอกตัวเองบ่อยๆว่ามันน้องชายๆ LoL   แถมยังซึนแรงออกนอกหน้ามากกกกกกกกกก (ทั้งๆที่เด็กในสังกัดคนอื่นโตแล้วท่านก็ไม่เป็นจะเป็นงี้เลยนะ ก๊าก)

 

 

 

 แต่ไม่ได้โฮกคู่ไหนมากจนคลอดฟิคจริงจังมานานแล้ว =q=   (นานจริงๆนะ ตั้งแต่บอร์ดดีเกรย์แมน  ไหนจะฟิคการินที่เป็นหมันเพราะเซ็งเกรียนอีก)

 

 

 

  แน่นอนว่ามีพล๊อตอีกเพียบ อยากเล่นอีกเยอะนะ   สำหรับเบย์เอย์ LOL (อยากเล่นพล๊อตกัปตันอเมริกาตอนเด็กเจอกับนังอ้วนทำให้กลายเป็นคนมุ่งมั่นจะช่วยคนอื่นจนได้เป็นฮีโร่สมใจจัง =q= )

 

 

 ขอบคุณที่อ่านนะฮะ มีอะไรติชมได้ สารภาพว่าไม่ได้ฟิคอะไรงี้จริงจังนานแล้ว ฝีมือ ภาษาแปร่งๆไปบ้างก็ขออภัยด้วย =q=

ปล  มีคนไซโคเมไจเยอะ   ควรจะหาอ่านได้แล้วสินะ LoL