บลอคบ้าๆ ของยัยแว่นโฮตาคุ

โอ๋ๆ เด็กดี

เฟลอีกเเล้วเหรอครับผักจี้

เหม่รีบออกเอมเชียวนะ

ถ้าอยุจะเทศใส่ซะหน่อย- -*


เหม่ผมเข้าใจนะครับพักหลังๆผมเป็นบ่อย เหอเหอเหอ

การคิดเช่นนี้มีเเต่ทำให้ตัวเรารู้สึกต่ำลง

ยิ่งคิดมากเท่าไรก็ยิ่งรุสึกต่ำลงเท่านั้น

ลองคิดให้ดีกว่านี้สิครับ คิดว่า เรายังดีนะ ที่เรามี...

ว่างๆมาขอนเเก่นเมื่อไรบอกผมนะครับ เดี๋ยวคุณพี่จะพาไปบ้านเเคนทอง(บ้านเด็กกำพร้า) เเล้วจะเห็นว่าเราโชคดีมากที่เราเกิดมามีบ้าน อย่างดีที่สุดเลยรี่คือคอมพิวเตอร์ เด็กหลายคนที่เค้าไม่มีโอกาศ เค้าเปิดคอมกันไม่เป็นด้วยซ้ำ (ก่อนไปควรฟิตร่างกายให้ดี เพราะคุณจะถูกเด็กทึ้งสูบความรักไปหมดตัว..)

ผมว่าอาจจะเพราะตอนนี้ผักจี้งเด็ก โลกของคุณน่ะยังเเคบ ลองมองให้กว้างสิครับ มองให้กว้าง เก็บรายละเอียดทุกอย่าง มีความสุขกับมัน

เคยไม๊ครับที่มองใบหญ้าเเล้วยิ้มออกมาด้วยความคิดที่ว่า

"ต้นหญ้าต้นนี้น่ารักจัง...ใบสีเขียวเล็กๆนี่กำลังจะเเตกออกมาเเล้ว" (ไอ้หมาเเถวนี้คิดบ่อย)

หรือ พูดกับสิ่งรอบตัวเเละยิ้มให้กับมัน อาทิเช่น

"สวัสดีครับคุณต้นไม้"(หมาเเถวนี้ทำบ่อย...)

หรือมีความสุขกับธรรมชาติรอบตัว

"วันนี้เมฆสวยเนอะ" (ประจำ)


ถ้าคุณร้องเรียกเเล้วไม่มีใครได้ยิน ทำไม ไม่ลองวิ่งเข้าไป เเละใช้มือเเตะที่บ่าเขาดูล่ะครับ


อย่าเสียน้ำตากับอาการจิตตกของตัวเอง ถ้าถูกพูดเเสกหน้าว่าเกลียดก็ว่าไปอยาง ถ้ามานั่งจิตตกอยุคนเดียวเเล้วร้องไห้สำหรับผมมันผิดวิสัย มันทำให้จัตวิญญาณไรเดอร์ผมมัวหมอง(เเต่ได้ข่าวว่าเอ็งก็เคยเปน..)

อย่าเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร เเต่จงเปลี่ยนตัวเพื่อตัวเราเอง

เเต่ถ้าการที่เรานั่งจมอยู่กับความคิดมืดๆของตัวเองเเล้วมีความสุขผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะครับ เพราะผมถือว่าคุณได้เลือกเเล้ว เลือกมุมมองของตัวเอง

กล้าที่จะเเตกต่าง เเละยอมรับในสิ่งที่จะเข้ามา ผมถูกเเสกหน้าว่าเป็นลูกไม่รกดีสอนไม่รู้จักจำ เเน่นอน ผมเสียใจ(มาก) ผมโกรธ(พอสมควร) เเต่ที่ผมทำคอ ฮำเพลง

"ใจเย็นๆ"ของบุดดาเบลส เเล้วลืมสิ่งที่ได้ยินมันซะ

เผลอพล่ามไปซะเยอะเเล้วสิ อย่างกับอัพบลอคเองเลยวุ้ย

คุณน่ะเป็นเหมือนดอกกุหลาบ ในบางทีก็ดูสดใส สวยงาม เเต่บางทีกลับดูหม่นมองเเละเจ็บปวด หนามเเหลมคมั่นมีไว้เพื่อป้องกันผู้คนที่จะเข้าไปถึงจิตใตที่เเท้จริงของคุณอย่างนั้นหรือ

ลงนาม
Sunflower(พ่อน้องมิจจี้)

คุณหนูไม่ออนเอ็มนี่นา แล้ว ฮีโร่มัยซินออยเม้นเด้อ คนนี้จะคุยกะใครล่ะค้าบ

ใจเย้นๆหนู...อย่าเพิ่งท้อแท้กับตัวเอง

คนในครอบครัวบางครั้งก็ใช่ว่าจะเข้าใจเราเสมอไปนะ...

สู้วๆเข้าไว้ อย่าให้ตัวเองล้มอย่างนี้...ลุงกังวลนะ ...

อ่ะผักอ่า ผมขอโทษๆ

ผมขอโทษที่ผมไม่ฟังผักนะ

ผมอย่าร้องไห้นะ

บอกผมได้นะ ผมฟังนะ ผมฟังทุกเรื่องเลย

ผักเองก็ช่วยผมตั้งเยอะแล้ว

ทำใจให้สบายนะฮะ

อย่าคิดมากเลย อย่าคิดมาก นะ

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก

คะน้าจังอย่าเพิ่งมืดมนสิฮะ

เดี๋ยวความวายมันจะหายไปนะ ขอบอก~ (ไม่ใช่ละแก -*-)






เอาล่ะๆ ความจริงคือ ผมอยากจะบอกว่า ไม่ว่าช่วงนี้คะน้าจังจะมีเรื่องอะไรอยู่ในใจ ก็อยากให้ลองระบายให้คนสนิทฟังดูน่ะครับ ถึงแม้ว่าบางทีมันอาจจะแก้ตรงตัวปัญหาไม่ได้ แต่มันก็ทำให้เราสบายใจขึ้นได้บ้างนะครับ

นะ...?




ขอให้หายเฟลไวๆนะฮะ ^^

ช่างมันเถอะงั้นเหรอ - -*

(เริ่มวุ่นวายชีวิตชาวบ้าน)

ช่างมันได้ยังไงกัน ถ้าไม่เริ่มตั้งเเต่วันนี้ เราจะไปเจอปัญหาที่ใหญ่กว่านี้ได้ยังไงกัน

เอาเถอะขี้เกียจพูดอะไรเเล้ว อายชาวบ้านเค้า ...เม้นซะ....หืม...... เอาของทุกคนมารวมกันจะได้ยาวเท่าตรูไม๊เนี่ย

เฟลอีกแล้วเราะคะน้าจี้....

ทำใจนะค้าบบบบ มาไม่ทันโหมดมืดมน

มาไม่ทันโหมดมืดมนเช่นกัน -_-

คะน้าเป็นไรอีก กรี๊ดดดด
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้คุยกัน ขอโทษค่ะ T[]T

=[]=!!!!!!!!
พะ...พี่คานะจะเข้าสู่โลกแห่งความมืดมนแล้ว=[]=
(ปลอบไม่เป็น อ่อ)
พี่คานะสู้ๆ=*=b